Nowe otwarcie dla TTIP

Wobec społecznych nastrojów przeciwko TTIP, Europa powinna zaproponować nowe otwarcie w tej sprawie

Full text available in English
Also available in

Europejscy decydenci powinni dążyć do szybkiego zakończenia negocjacji w sprawie Transatlantyckiego Partnerstwa w dziedzinie Handlu i Inwestycji (TTIP) i zająć się bardziej spornymi tematami takimi jak ochrona inwestorów.

Podczas gdy Komisja Europejska oraz europejscy decydenci  od dawna walczą o przyjęcie nowej umowy handlowej ze Stanami Zjednoczonymi, która ma być źródłem wzrostu i zatrudnienia w Europie, opinia publiczna staje się coraz bardziej sceptycznie nastawiona do porozumienia. Największa opozycją wobec TTIP są Niemcy, niemniej jednak podobne nastroje zaczynają umacniać się we Francji i Wielkiej Brytanii. Zwłaszcza elementy  dotyczące rozstrzygania sporów między inwestorami  a państwem  są mocno krytykowane.  Ostatnie działania mające na celu zwiększenie przejrzystości  prowadzonych negocjacji to pierwszy krok do odzyskania poparcia opinii publicznej. Nie są one jednak wystarczające. Komisja Europejska musi stworzyć od nowa swoją strategię komunikacyjną i negocjacyjną w sprawie umowy.

W „Nowym otwarciu dla TTIP” Sebastiana Dulliena, Adriany Garcii i Josefa Janinga, autorzy szukają najlepszej drogi do osiągnięcia maksymalnych korzyści z TTIP bez zakłócania procesu negocjacji i ratyfikacji oraz wzniecania antyunijnych i antyrynkowych nastrojów.

Europejczycy powinni skupić się na swoich strategicznych interesach, pamiętając by nie zostać pominiętym przy powstaniu większego bloku handlowego. TTIP jest instrumentem mającym na celu zarówno wzmocnienie znaczenia europejskiego rynku dla gospodarki USA, jak i powiązanie Stanów Zjednoczonych z normami i standardami wynegocjowanymi  z UE, równoważąc w ten sposób konsekwencje amerykańskiego zwrotu w stronę Azji.

Autorzy rekomendują w szczególności, aby:

  • Komisja Europejska w bardziej rzetelny sposób prezentowała zalety porozumienia i potencjalnych wygranych i przegranych
  • negocjatorzy dążyli do jak najszybszego usunięcia taryf celnych, ponieważ mogłoby to pomóc niektórym państwom będącym w kryzysie
  • negocjatorzy porozumieli się w sprawie harmonizacji standardów w dziedzinach, w których jest to łatwe do osiągnięcia (np.: standardy techniczne dla samochodów) oraz wprowadzić wewnętrzny proces współpracy regulacyjnej i zbliżenia przepisów, tak aby sprawić, by TTIP było umową progresywną, która harmonizowałaby standardy w późniejszym okresie (np.: w aspekcie chemikaliów i produktów farmaceutycznych)
  • Komisja Europejska stworzyła plan mający zadośćuczynić potencjalnym przegranym porozumienia
  • pominąć nazbyt ambitne plany dotyczące ochrony inwestycji w propozycji umowy

 

Na język polski przetłumaczył Bartosz Duda.